langoren Herfelingen

verklaring bijnaam

Vroeger schaamden de langoren zich, omdat ze dachten dat 'langoor' iets te maken had met dom zijn. Maar nu weten de langoren wel beter en moeten ze fier zijn op hun bijnaam.

In de 18e eeuw behoorde Herfelingen tot de heren van Edingen en Kester en woonden in Herfelingen de grootgrondbezitters van Arenberg en rijke boeren. Zij voelden zich heer en meester over de streek. Maar waar rijkdom is, is gewoonlijk ook armoede. En wat deden de arme inwoners van Herfelingen? Ze gingen stropen op de velden van de landbouwers.
De boeren dienden klacht in bij de Hertog van Arenberg. En die organiseerde een klopjacht op de stropers. Dat ging er zeer hevig en gevaarlijk aan toe. In de ogen van de stropers waren die klopjachten de schuld van de boeren en de stropers zouden hen eens een lesje leren. Ze besloten enkele nachten na elkaar veel stroppen te plaatsen en dan was de buit natuurlijk groot. Ze deden de konijnen hun jasje uit, sneden de lange oren eraf, bonden ze met trosjes bijeen en hingen ze aan de poorten van de boerderijen. De boeren konden hier niet mee lachen, maar de stropersgezinnen hadden in die periode wel veel eten.

Dankzij het stropen, ging de hongersnood stilaan voorbij en Herfelingenaren kregen de bijnaam 'de langoren van Herfelingen'.